ఆయన ప్రేమ, ఆయన నాపై చూపిన వాత్సల్యం ఎప్పటికీ మరచిపోలేను
ఇప్పుడు ఏ విజయం పొందినా, అది ఆయన వలన మాత్రమే.
నీవు ఇక్కడ లేవు, కానీ నీ ప్రతి మాట, ప్రతి శ్రమ,
నా రక్తంలో ధారలా పాకి నన్ను నడిపిస్తోంది.
అమ్మ కళ్ళలో నే చూసిన
మెరుపులే నాకు ఆస్కార్ ....
ఆనందం తో అమ్మ నా బుగ్గపై
పెట్టిన చిరు ముద్దే నాకు నోబెల్....
నేనేం అనుకోనులే ... వెళ్ళు... మర్యాద పూర్వకం గా నైనా సరే.... నాతో మాట్లాడొద్దు... ప్లీజ్
నీ చిరునవ్వు తునక ఒక్కటి చాలు.... చిగురాకుల సంగీతాన్ని చిత్రిక పట్టి నా గాయాలకు పూసుకోవడానికి....
'నే చనిపోయానంటే...' నువ్వు నమ్మవు
నీ కళ్ళనుండి కన్నీళ్ళూ రావు ...
బహుశా...
సమాధి లో నుండైనా సరే
తిరిగి వచ్చేస్తా నని
కలలు కంటూ ఉండి పోతావు...
ఏడిస్తే కన్నీరొచ్చింది... నవ్వితే చిరునవ్వొచ్చింది... గాయమైతే రక్తం కారింది... అద్దం లో చూస్తే మనకో రూపం ఉంది... ఎండలోనికి వెళ్తే నీడ కనిపించింది... ఊపిరి తీసుకొంటే చాతీ ఉప్పొంగింది... నా గుండె లోని నిన్ను చూస్తే మనసు తియ్యగా మూలిగింది..
తూరుపు కి తొందరెక్కువ... పడమటికి పొందికెక్కువ.. పసిపాపలు నిద్రలో సైతం పూయించే చిరునవ్వుల పుష్పాల కోసం ఈ దిక్కులకు ఎప్పుడూ కంగారే.... ఒకటి నిద్ర లేపేస్తుంది... ఒకటి నిద్రలో ముంచేస్తుంది... ఈ తొందర పాటే కదా .. ముద్దంటే..
రా... హత్తుకుందాం...వర్ణించాలంటే భూమ్మీద పదాలు సరిపోకూడదు....
రా... హత్తుకుందాం....గుర్తుచేసుకోవాలంటే ఆ చిన్ని జ్ఞాపకమే ఒక యుగమంత ఉండాలి...
మట్టి రేణువులు తగువులాడు కుంటున్నాయి.... నీ పాద స్పర్శ కోసం...
పూల పరిమళం మూతి ముడుచుకొని కూర్చొంది...నువ్వు కన్నెత్తయినా చూడలేదని